Jevrejsko kulturno prosvjetno i humanitarno društv “La Benevolencija” obilježilo je 130 godina od osnivanja

Kako je rečeno na svečanosti u sarajevskoj Vijećnici, Jevrejsko kulturno - prosvjetno i humanitarno društvo „La Benevolencija“ osnovano je 1892. godine i pored svih nedaća u svom postojanju i danas egzistira i aktivno učestvuje u društvenim procesima Sarajeva i Bosne i Hercegovine.

Između ostalog je rečeno da je mnogo toga što La Benevolencija radi - od kulturnih programa gdje promoviraju mlade umjetnike iz svih oblasti umjetnosti do edukacije o jevrejskim običajima i tradicijama, ali i temama koje se tiču borbe protiv negiranja Holokausta, govora mržnje, antisemitizma, islamofobije i svih drugih ksenofobnih pojava.

Istim povodom, za počasnog predsjednika tog društva proglašen je Jakob Finci, koji je obavljao funkciju predsjednika od 1991. do aprila 2022. godine, a za doprinos revitalizaciji Društva, ali i kontinuirani rad na promociji La Benevolencije i svega onoga što to društvo predstavlja. 

U okviru obilježavanja 130 godina od osnivanja u Galeriji Novi Hram u Sarajevu je otvorena izložba fotografija ‘Nedjeljna škola 1992 -2022’, a na dvadesetak panoa prikazan je historijat te škole. 

Tu su, među ostalim, prikazani novinski članci o radu i polaznicima te škole tokom rata, radovi polaznika, ali i zapisi o pozorišnoj predstavi ‘Kraljica Estera’ koju su polaznici radili netom iza rata u BiH.

Izložbu 'Nedjeljna škola 1992-2022' priredilo je Jevrejsko kulturno, prosvjetno i humanitarno društvo JKPHD 'La Benevolencija', a Sonja Elazar je pomogla pri odabiru materijala i jedna je od osnivačica te škole.

Sonja Elazar prisjetila se perioda kad je ta škola započela rad, u ratnom Sarajevu i načina na koji su se u toj školi okupljala i radila, u to doba uglavnom djeca predškolske i školske dobi. Radila je uz pomoć još dvije sugrađanke, od kojih je jedna bila profesorica, a druga likovni pedagog.

- Godine 1992. kad je počeo rat u BiH krenuli su konvoji, odlazile su porodice sa djecom. Ostajali su uglavnom starije osobe, a kasnije smo saznali da ima i dvadesetak djece koja su traumirana i kriju se u podrumima. Odlučeno je da se upriliči, barem jednom nedjeljno, druženje za tu djecu. Činili smo sve da toj djeci bude lijepo, da se raduju dolasku - prisjetila se. Kaže da su, potom, ta djeca dovodila i svoje školske drugove, komšije...

Krenuli su, kaže Elazar, skromno sa rolnom papira i drvenim bojicama. Potom su dobili ginjole - vrsta lutke - te pravili lutkarsko pozorište, priređivali priredbu, prigodno obilježavali svaki jevrejski praznik. Kasnije im se pridružila muzička pedagoginja Jasminka Kalauzović, te su djeca pjevala i plesala. Polaznici te škole poslije su dobivali i slatkiše ili igračku, koju su mogli i ponijeti sa sobom kući.

Ta škola radi i danas, a među polaznicima ima i djece čiji su roditelji nekad išli u tu školu. Sonja Elazar vodila je tu školu 20 godina, a presretna je kad sretna nekog od svojih učenika.

- U pandemiji, posebno u vrijeme kad je bio na snazi lockdown, u Jevrejskoj opštini formiran je krizni štab a moja djeca su tada pazila mene. Niko to nije mogao niti sanjati, ali to je život - kazala je. 

Predsjednik JKPHD “La Benevolencija” Vladimir Andrle jedan je od polaznika te škole od 1992. godine, a za njega je to tada bila oaza mira i sreće. Sve ono što tada nije bilo moguće, u ratnom Sarajevu.